MIEJSCA FATIMSKIEGO KULTU

BAZYLIKA MATKI BOSKIEJ RÓŻAŃCOWEJ z FATIMY

Bazylika jest usytuowana dokładnie w miejscu, w którym 13 maja 1917 roku troje pastuszków bawiło się „budując niewielki murek, kiedy nagle zobaczyli błyskawicę, która ich przestraszyła i dlatego zebrali swoje stado, aby wrócić do domu”. 

Wstępny projekt bazyliki został opracowany przez holenderskiego architekta Gerarda von Kriechena, którego prace kontynuował Portugalczyk Joăo Antunes.

Kamień węgielny świątyni został poświęcony 13 maja 1928 roku przez arcybiskupa Evory, Manuela da Conceiçăo Santosa.

Konsekracji dokonano 7 października 1953 roku.

Papież Pius XII dekretem „Luce Superma” nadał kościołowi tytuł bazyliki, miało to miejsce w listopadzie 1954 roku.

Architektura bazyliki

Budowla bazyliki jest oparta na rzucie prostokąta o wymiarach 70,5 m długości i 37 m szerokości. Do jej budowy użyto miejscowego kamienia (region Moimento). Ołtarze zostały wyklejone portugalskim marmurem z okolic Estremoz, Pero, Pinheiro i Fatimy. Wieża bazyliki sięga wysokości 65 m, wieńczy ją siedmiotonowa korona z brązu (wykonana w odlewni  Bolhăo w Porto) oraz podświetlany w nocy, dostrzegalny z daleka, krzyż.

Główne wejście do bazyliki zdobi mozaika przedstawiająca koronację Matki Boskiej przez Trójcę Świętą. Wykonano ją  w Watykanie , gdzie została pobłogosławiona przez ówczesnego Sekretarza Stanu kardynała Eugénio Paccelli (przyszłego papieża Piusa XII, zwanego „papieżem fatimskim”).

Fasadę budynku zdobią marmurowe Anioły wykonane przez rzeźbiarza Albano Franco.

Figura Niepokalanego Serca Maryi

Figura Niepokalanego Serca Maryi znajdująca się w niszy na wieży ma 4,73 m wysokości i waży 14 ton. Została wyrzeźbiona zgodnie ze wskazówkami  siostry  Łucji przez księdza Thomasa McGlynn O.P. 13 czerwca 1959 roku umieszczono ją w niszy na fasadzie bazyliki.

Figura – stanowi dar katolików amerykańskich dla Sanktuarium Fatimskiego. Ma za zadanie przypominać orędzie przekazane przez Matkę Boską podczas trzech pierwszych objawień w Cova da Iria oraz w objawieniach w Pontevedra: nabożeństwo pięciu pierwszych sobót, poświęcenie Rosji i triumf Jej Niepokalanego Serca.

Kuranty

Swoją wyjątkowość bazylika zawdzięcza kurantom składającym się z aż 62 dzwonów odlanych i strojonych w Fatimie przez José Gonçalvesa Coutinho z Bragi. Największy z dzwonów waży 3000 kg,  a jego serce 90 kg. Mechanizm zegara znajdującego się na wierzy bazyliki jest dziełem zegarmistrza Bento Rodrigues’a z Bragi .

Wielkie organy

W bazylice znajdują się także wielkie organy skonstruowane w 1952 roku przez firmę Fratelli Rufatti z Padwy. Organy zbudowane z pięciu części (Wielkie Organy, Pozytyw, Recytatyw, Solo i Echo) są obsługiwane za pomocą jednego pulpitu z pięcioma klawiaturami i klawiaturę nożną.

Organy posiadają 152 rejestry i około 12.000 piszczałek z ołowiu, cyny i drewna; największa z nich ma 11 m, najmniejsza 9 mm.

KAPLICA OBJAWIEŃ

Kaplica Objawień budowana od 28 kwietnia do 15 czerwca 1919 roku, powstała na wyraźną prośbę Matki Bożej, która powiedziała: „Chcę, żeby zbudowano tu kaplicę na moją cześć”. Jej położenie odpowiada dokładnie miejscu objawień. Postument z  figurą Matki Bożej Fatimskiej znajduje się w miejscu, w którym rósł niewielki dąb (rozszarpany przez pierwszych pielgrzymów). To na nim Matka Boska ukazywała się pastuszkom 13 maja, czerwca, lipca, września i października 1917 roku.

Pierwszą mszę odprawiono 13 października 1921 . W następnym roku, 6 marca kaplica została wysadzona przy użyciu dynamitu, jednak wierni zdołali ją wkrótce odbudować. W 1982 roku nad kaplicą zbudowano przestronne zadaszenie (jego budowa zbiegła się z fatimską pielgrzymką papieża Jana Pawła II), które sześć lat później pokryto drewnem sosnowym pochodzącym z północy Syberii.